خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش میگیره ، بی بهونه می باره ...
به كسی توجه نمی كنه ... از كسی خجالت نمی كشه ... می باره و می باره و می باره ...
اینقدر می باره تا آفتابی شه ... آبی شه ...!!!
کاش ... کاش می شد مثل آسمون بود ... كاش می شد وقتی دلت گرفت اونقدر بباری تا بالاخره
آفتابی شی ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشی بوده ... انگار نه انگار كه غصّهای بوده ...
همه چیز فراموشت بشه ...!!!
آسمون چشم های من تا صبح بارید...
نگام کن...
حالا آبی شدم؟؟
|
امتیاز مطلب : 26
|
تعداد امتیازدهندگان : 8
|
مجموع امتیاز : 8